အခ်ိန္လြန္ အိပ္မက္

http://www.creaturesinmyhead.com/artwork/creatures/2008/if-you-dont-do-it-now-youll-never-do-it/

လြန္ခဲ႕တဲ႕ ၂ ႏွစ္ေလာက္က စိတ္ရွဳပ္ေနတဲ႕ေန႕တေန႕မွာ google search က bird without wings လား၊ bird with tied wings လား မမွတ္မိေတာ႕.. ရိုက္ထည္႕ျပီး ရွာၾကည္႕မိတဲ႕ အခါ ထြက္လာခဲ႕တဲ႕ ပံု နဲ႕ web page ေလးပါ..

ဘယ္ေနရာတူလဲ မသိေပမယ္႕ ကိုယ္႕ပံုကို ျပန္ျမင္ရသလို စိတ္ထဲထင္မိလို႕ မၾကာခဏ သြားၾကည္႕မိတယ္.. ေပးထားတဲ႕ caption က "If you don't do it now, you'll never do it"  ပါတဲ႕..
သူရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ရခက္တဲ႕ မ်က္ႏွာထားနဲ႕ ကမ္းပါးအစပ္က ေပးထားတဲ႕ caption နဲ႕ ကိုက္ညီလြန္းလွတယ္..

က်မကလဲ caption တခုျဖည္႕ခ်င္ေနခဲ႕ေပမဲ႕ ထံုးစံအရ ေႏွာင္႕ေႏွးေနခဲ႕တာ အခုထိပါဘဲ..

အေမႊးအေတာင္စံုတဲ႕ အရြယ္မွာ အေတာင္ခ်ဳပ္ျပီး ေနထိုင္ခဲ႕သူက အေတာင္ေတြ မဆန္႕ႏိုင္ေတာ႕တဲ႕ အခ်ိန္က်မွ တသက္လံုးနားေနတာ .. အခု ပ်ံျပေတာ႕လို႕ အေျပာခံရရင္.. သူ႕လို ကမ္းပါး အစပ္ တက္ရပ္ျပီး ပ်ံျပရေတာ႕မယ္ ထင္ပါရဲ႕..

Do or die!

ဒါမွမဟုတ္            Fly or die! ေပါ႕ေနာ္..

သမုဒၵရာ၌ပင္လွ်င္ အဆံုးသတ္ ကမ္းစပ္ရွိသည္။

အတိုင္းမသိေပမယ္႕ အတိုင္းအတာက ရွိေတာ႕ရွိေနပါတယ္။ ကိုယ္လက္လွမ္းမမွီေပမယ္႕ အေ၀းတေနရာမွာေတာ႕ အနားသတ္ေဘာင္တခု ရွိေနပါတယ္။ မျမင္ရလို႕ မရွိဘူးထင္ေနၾကေပမယ္႕ အရာရာတိုင္းအတြက္ စည္းတခု ေဘာင္တခု အနားသတ္တခု အျမဲရွိတယ္လို႕ လက္ခံထားပါတယ္။

ဒီဘက္ကမ္းက လွမ္းၾကည္႕လို႕ မျမင္ရေပမယ္႕ ပင္လယ္ သမုဒၵရာမွာ ဟိုဘက္ကမ္း ရွိကို ရွိေနပါတယ္..
မိုးကုပ္စက္၀ိုင္း ဘယ္မွာဆံုးလဲ ဆိုတာ ကိုယ္႕အစြမ္းအစနဲ႕ မတိုင္းတာႏိုင္ေပမယ္႕ စည္းမျမင္ရတဲ႕ ေလဟာနယ္ေရာက္ရင္ မိုးေကာင္းကင္ရဲ႕ အဆံုး ရွိကို ရွိေနပါတယ္..
ျမင္ရမယ္႕ ေဘာင္ေတြအတြက္ ဘာမွေျပာစရာမရွိပါ။  ကာရံထားတာ ေက်ာ္၀င္ရင္ ဘာျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိျပီးသားနဲ႕ လုပ္တာမို႕ ေျပာစရာလဲ မလိုပါဘူး..
ကာရံမထားတဲ႕ ကိစၥေတြ အတြက္ဘဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္..

လူတေယာက္ရဲ႕ သည္းခံႏိုင္စြမ္း ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာကို မျမင္ရလို႕ အဲဒီေဘာင္မေရာက္ေသးဘူးထင္ျပီး ထပ္ခါထပ္ခါ မစမ္းပါနဲ႕..
ခ်စ္ခင္သူေတြရဲ႕ ေမတၱာအတိုင္းအတာ ကို မသိဘဲနဲ႕ ထပ္ခါထပ္ခါ မေစာ္ကားမိပါေစနဲ႕..

ေတာင္အျမင္႕ တခုရဲ႕ အနားသတ္အဆံုးမွာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးတခု ရွိေနတတ္ပါတယ္...
ေလအရမ္းျငိမ္သြားရင္ မုန္တိုင္းတခု စ, သလိုမ်ိဳးေပါ႕ေလ..
တခုရဲ႕ ေဘာင္ အဆံုးသတ္ဟာ ဆန္႕က်င္ဘက္တခု ျဖစ္ေနတတ္လို႕ပါ..

ေကာင္းကင္ႏွင္႕ ေရျပင္

ဆြဲေဆာင္အားျပင္းတဲ႕ ေရျပင္နဲ႕ အနားသတ္ေဘာင္ျမင္ရတဲ႕ ေကာင္းကင္..

မိုးေရထဲမွာ....

မိုးေရထဲမွာ ...

အေတြးပံုျပင္(၂)

ဒီတခါေတာ႕ ထံုေပေပ ခံစားမွဳမဲ႕ပံုရတဲ႕ ျမည္းတေကာင္အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..
လူတေယာက္နဲ႕ ျမည္းတေကာင္ အတူတူေနတာၾကာလွပါျပီ.. ျမည္းက လူကိုေမြးစားတာလား.. လူက ျမည္းကိုေမြးစားတာလား ေတာင္ ေမ႕ေနျပီ.. ထားပါေတာ႕.. အတူတူေနလာတာၾကာျပီဆိုတာ ေမြးကတည္းကဆိုေတာ႕လဲ ေမ႕ျပီေပါ႕.. ဒါေပမဲ႕ လူေမြးလာကတည္းကလား.. ျမည္းေမြးလာကတည္းကလား ဆိုတာလဲ မသိေတာ႕ပါဘူး.. ႏွစ္ေယာက္စလံုး ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္ေကာင္စလံုးကေတာ႕ ေမြးကတည္းက အတူတူေနလာခဲ႕ၾကတာလို႕ ေျပာတာဘဲ.. ဘယ္သူက ဘယ္ေကာင္ကို ေက်းဇူးရွိခဲ႕လဲ ေမးၾကည္႕ေတာ႕ လူကေတာ႕ ျပန္မေျဖဘူး.. ျမည္းကေတာ႕ မ်က္လံုး ေပကလပ္ ေပကလပ္လုပ္ရင္း ေမ႕သြားျပီတဲ႕..

ျမည္းက ပညာမတတ္ေတာ႕ အားလံုးဟာ ဘာမွေျပာင္းလဲမွဳမရွိဘဲ ဒီလိုဘဲ အျမဲသြားမယ္လို႕ ထင္တာေပါ႕.. တဲတလံုးထဲ မွာ ေသတဲ႕အထိ အတူရွိသြားၾကမယ္႕ ႏွစ္ေယာက္ သို႕မဟုတ္ ႏွစ္ေကာင္လို႕ ထင္ေတာ႕ အျမဲ အဆင္ေျပေအာင္ေနလိုက္တာပါဘဲ.. ေကၽြးရင္စားမယ္.. မေကၽြးရင္ မစားဘူး.. လာလို႕ေခၚရင္ လိုက္မယ္.. မေခၚရင္ ေနခဲ႕မယ္.. ေစာင္ေပးရင္ ျခံဳမယ္.. မေပးရင္လဲ ေအးေအးေလး အိပ္ရတယ္လို႕ ေတြးပါတယ္တဲ႕..

လူကေတာ႕ လူျဖစ္လို႕ အေတြးအေခၚေတြနဲ႕ နည္းနည္း ဇာတ္လမ္းရွဳပ္ပံုရတယ္.. သူ႕စိတ္ထဲမွာ အဆင္ေျပေအာင္ေနတဲ႕ ျမည္းကို ေရသာခိုတယ္လို႕ ထင္တယ္.. ကိုယ္႕အလုပ္ေတြမ်ားရတဲ႕အထဲ သူ႕အတြက္ပါလိုက္ေတြးေပးေနရတာ ၀န္ပိုတယ္လို႕ ေတြးပံုဘဲ.. ဒါေၾကာင္႕ အျပင္မွာ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္တဲ႕ လူဟာ ျမည္းနားေရာက္ရင္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ေတာ႕တာဘဲ.. ျမည္းက စကားတခြန္းေျပာလိုက္တာနဲ႕ ဘာမွမသိဘဲ ေလွ်ာက္မေျပာနဲ႕လို႕ ေနာက္ထပ္အသံမၾကားရေအာင္ ပိတ္ပစ္လိုက္တာဘဲ.. မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ထားျပီး  ျမည္းနဲ႕ေ၀းတဲ႕ေနရာထြက္သြားဘို႕ဘဲ ၾကိဳးစားေတာ႕တာဘဲ..

ျမည္းက ထံုေပေပႏိုင္ပံုရေပမယ္႕ မ်က္ႏွာကဲေတာ႕ ခတ္တတ္ပါတယ္.. ဒါေပမယ္႕ လူစိတ္တိုေနတာ သူူ႕ေၾကာင္႕လို႕ေတာ႕ မထင္မိဘူး.. ႏွစ္ေယာက္အတူေနၾကတာ တေယာက္စိတ္ညစ္ရင္ တေယာက္က ေျဖသိမ္႕ေပးရမယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ႕ နားလည္ပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕ ျမည္းဟာ လူအျပင္ကျပန္လာရင္  ေခြးလိုလဲ အျမီးႏွန္႕ျပီး လာၾကိဳၾကည္႕တယ္.. ေၾကာင္လိုလဲ ေျခရင္းမွာ တိုးေ၀ွးပြတ္သပ္ဘို႕ ၾကိဳးစားၾကည္႕တယ္.. ေမ်ာက္လိုလဲ ခုန္ေပါက္ျပျပီး လူရယ္ေမာဘို႕ အားထုတ္ၾကည္႕တယ္.. ေဆးအတြက္ေလး ဆိုသလို ၾကိဳးစားမွဳတိုင္းဟာ လူအတြက္ ပိုျပီးစိတ္မၾကည္စရာ ျဖစ္လာေတာ႕တယ္..

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႕ လူက မေျပာခ်င္ဘဲနဲ႕ ထုတ္ေျပာလိုက္ရပါတယ္.. ျမည္းဟာ သူ႕ေၾကာင္႕အတူတူေနတဲ႕သူက စိတ္ညစ္ေနရတာ စိတ္ရွဳပ္ေနရတာလို႕ သိလိုက္ရတဲ႕ အခ်ိန္ကစျပီး အားျပတ္သြားသလို ခံစားလိုက္ရလို႕ ေနရာကေတာင္ မေရႊ႕ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ သူ႕အတြက္ ပိုျပီး၀န္ထုပ္၀န္ပိုးျဖစ္မွာစိုးလို႕ စားခ်ိန္မေရာက္ခင္ အနီးအနားက ေကာက္ရိုးစေတြ အရသာရွိရွိ မရွိရွိ ဆြဲစားထားလိုက္တယ္.. အိပ္ခ်ိန္ထက္ေစာျပီး ေကာက္ရုိးပံုထဲ တိုး၀င္ထားေတာ႕ ေစာင္ျခံဳစရာ မလိုေတာ႕ဘူးေပါ႕.. ကဲ.. ဒါဆိုရျပီလား.. ဒီလိုဘဲ ေသတဲ႕အထိ အတူေနၾကမလား..

ဒါလဲမဟုတ္ေသးဘူးတဲ႕.. ၾကဳတ္ထားတဲ႕ မ်က္ေမွာင္က ဘယ္ေတာ႕မွ မေျပေလ်ာ႕ေတာ႕မွ ျမည္းက ေသခ်ာေအာင္ ထပ္ေမးၾကည္႕တယ္.. ဟုတ္တယ္.. "လူဟာ ျမည္းနဲ႕ေနခဲ႕ရတဲ႕ မမွတ္မိေအာင္ ရွည္ၾကာခဲ႕တဲ႕ ကာလ တေလွ်ာက္လံုး စိတ္ညစ္ေနခဲ႕တာတဲ႕.. ဘယ္တုန္းကမွ မေပ်ာ္ခဲ႕ဘူးတဲ႕.."
အဲဒီ စကားအတြက္ ျမည္းဟာ တကယ္ ရင္ကြဲသြားခဲ႕တယ္.. တကယ္မေရြ႕ႏိုင္ ျဖစ္သြားတယ္..

ျမည္းက လူကို ေျပာလိုက္တယ္.. ျပီးခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္ေတြအတြက္ အားနာပါတယ္..ထြက္သြားလိုက္ပါ.. ငါက အခု မေရြ႕ႏိုင္လို႕ ထြက္သြားမေပးႏိုင္လို႕ပါ..

လူက ထြက္သြားလိုက္တယ္.. ရုပ္ရွင္ေတြ ဇာတ္လမ္းေတြထဲကလို ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာ ေနာက္ျပန္လွည္႕ၾကည္႕ မေနပါဘူး..

ျမည္းကလည္း အနီးအနားက ေကာက္ရိုးမွ်င္ေတြနဲ႕ အသက္ဆက္ရွင္ေနတုန္းဘဲ.. ေခြေခါက္လဲက် မသြားပါဘူး..

ရုပ္ရွင္ထဲကလို ေနာက္ခံတီးလံုးအစား ကာရံမရွိတဲ႕ ရုပ္ဆိုးဆိုး ကဗ်ာတပုဒ္နဲ႕ တြဲနားဆင္ေပးပါ..

တိမ္ေတြနဲ႕ ဆြဲတဲ႕ ပန္းခ်ီကား

စုတ္ခ်က္ ေဒါင္လိုက္ဆြဲထားတဲ႕ ေန႕

 အလ်ားလိုက္ ေျပေလ်ာေလ်ာ ဆြဲထားတဲ႕ ညေန

တထပ္ျပီး တထပ္တင္ထားတဲ႕ မိုးတိမ္

အဆုပ္လိုက္ ေျပးလႊားေနတဲ႕ ေရးဟန္

 အလင္း အေမွာင္စံုေအာင္ ျဖည္႕ထားတဲ႕ တိမ္ပန္းခ်ီ

အေတြးခ်ဥ္ခ်ဥ္

         ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြ မုန္းစရာေကာင္းခ်က္ကေတာ႕.. ဒါဆို မၾကည္႕ဘဲေနပါလားလို႕ေတာ႕ မေျပာပါနဲ႕.. ဇာတ္လမ္းေတြမၾကိဳက္တတ္ေပမဲ႕ အခ်ိန္မွန္ အေဖၚရတာ ဒီတခုဘဲရွိလို႕ပါ..

          ဘာဇာတ္လမ္းဘဲ လာလာ .. မင္းသားက မင္းသား.. လူဆိုးက လူဆိုးဘဲ ျဖစ္ရမွာေပါ႕..

    အခုေတာ႕ အစပိုင္းမွာ ေကာင္းလြန္းလွတဲ႕ မင္းသားေလးက ဆိုးလြန္းလွတဲ႕ လူဆိုးမလက္ထဲမွာ အလဲအကြဲခံရတာ သနားလို႕မွ မဆံုးေသးခင္..

    သူက လူဆိုးလုပ္ေနျပန္ေတာ႕ မုန္းဘဲမုန္းရမလို.. အရင္ကေကာင္းခဲ႕တာေလးေတြကို ဇာတ္လမ္းထဲက တျခားလူေတြ မသိေပမယ္႕ ကိုယ္ကသိေနေတာ႕ မမုန္းရက္ျပန္...

     မင္းသမီး လူဆိုးမကလဲ ေရွ႕ကအေၾကာင္းေလးေတြ ျပန္ျပျပန္ေတာ႕.. အင္း..သူလဲ ဆိုးခ်င္လို႕ ဆိုးတာမွ မဟုတ္ဘဲ.. အေၾကာင္းေလးကလဲ သင္႕... ရုပ္ကေလးကလဲ ေခ်ာေတာ႕ ခြင္႕လႊတ္လိုက္ဘို႕ ပရိသတ္က အဆင္သင္႕...

         ငယ္ငယ္က ကြဲကြာတဲ႕ သားကို သားေပ်ာက္ရွာတဲ႕ အေဖက၂၅ ႏွစ္ၾကာမွ ျပန္ေတြ႕ေတာ႕ သားက ျပန္မလာခ်င္လို႕ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေသး..

      သနားစရာ အေဖရင္းအျပင္ သူ႕ကို ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေကၽြးေမြးျပဳစုလာတဲ႕ အေဖကလဲ သနားစရာေကာင္းေနေသးတာကိုး..  အေဖရင္း ရဲ႕ သားေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာကိုရေပမဲ႕ ျပန္မေပးဘဲ ခ်စ္လြန္းလို႕ ဆက္ေမြးထားတာေနာ္..

       ဒါနဲ႕ေတာင္ အေဖအရင္းက စင္ျမင္႕ေပၚမွာ ဒူးေထာက္ျပီး ေမြးစားထားေပးလို႕ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာတဲ႕ ဇာတ္၀င္ခန္းက ေကာင္းလြန္းလို႕ တီဗြီကို ျပႆနာလုပ္မလို႕ရြယ္ေနတဲ႕လက္ကို က်န္တဲ႕လက္တဘက္က ျပန္ဆြဲထားရေသး.. 

တီဗြီထပ္၀ယ္ရရင္ သူမ်ားျပႆနာက ကိုယ္႕ျပႆနာျဖစ္ျပီေလ..

      ဆင္းရဲတဲ႕ အေဖအရင္းကဘဲ အျမင္မွန္ရျပီးေတာ႕ ခ်မ္းသာျပီး အားကိုးစရာရွာေနတဲ႕ သနားစရာေမြးစားအေဖလက္ထဲ သားကို ျပန္ေပးလိုက္ေတာ႕မွ သားေရာ အေဖေတြေရာ စိတ္ခ်မ္းသာ..

      အဲဒီက်မွ ဒါရိုက္တာက အေဖအရင္းကိုလဲ အားကိုးစရာ ေနာက္မိန္းမ ေပးစားျပီး  သူတို႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဇာတ္သိမ္းလိုက္ႏိုင္တာ သနားစရာ.. ကၽြတ္ ..ကၽြတ္..

 
      ေယာက်ၤားက ေဖါက္ျပန္လို႕ ကြဲၾကေတာ႕မယ္႕ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ကလဲ နတ္မင္းၾကီး ေကာင္းမွဳေၾကာင္႕ ကိုယ္ခ်င္းလြဲေတာ႕မွ တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္နားလည္ႏိုင္ေတာ႕တာ..
      အင္း.. ဟုတ္မလိုလို ရွိတုန္း အရမ္းသည္းခံႏိုင္ခဲ႕တဲ႕ မိန္းမက အရင္ရည္းစားနဲ႕ျပန္တြဲေနျပီး.. ေဖါက္ျပန္ခဲ႕တဲ႕ ေယာက်ၤားက မရွိေတာ႕မွ တမ္းတတယ္ဆိုျပီး ေနာက္ရည္းစားကို ကန္ထုတ္ျပီး ဇနီးေဟာင္းေနာက္ တေကာက္ေကာက္ျပန္လိုက္ေနရေတာ႕.. မုန္းစရာကေန သနားစရာေျပာင္းသြားျပန္ျပီ..
       ေနာက္က လိုက္ရွဳပ္ေနတဲ႕ ေနာက္မိန္းမကလဲ အေဖအေမက စြန္႕ပစ္.. အားကိုးမရွိရွာလို႕ ဒီလိုျဖစ္ရရွာတာဆိုျပီး ကိုယ္ဘဲ ဒီေလာက္အရြယ္ကို ေမြးစားရေတာ႕မလိုလိုေတြး..

          မေျပာင္းမလဲတာက  အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕  ေတြ႕သမွ် ျမင္သမွ် ခံစားျပီး

    အေရမရ အဖတ္မရ .. ဘယ္ဇာတ္လမ္းမွ ဆံုးေအာင္ၾကည္႕လို႕မရ..

     ဘာၾကီးလဲဟ.. လူေတြကဒီလိုဘဲ ေျပာင္းလဲတတ္ပါေပ႕.. မ်က္ႏွာၾကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါတာေပါ႕...     ဘာညာမွတ္ခ်က္ေတြနဲ႕     ဆရာၾကီးလုိလို..  ဇာတ္လမ္းတိုင္းကို တရားစီရင္သလို.. "လူဆိုးဆိုရင္ ေထာင္ထဲ၀င္.. လူေကာင္းဆိုရင္ မာစီးဒီးစီး"လို႕.. ရိုးရိုးၾကီးအေတြးနဲ႕ ၾကည္႕ေနတဲ႕သူဘဲ စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ျပီး..လူၾကမ္းျဖစ္က်န္ခဲ႕ရ..

Status

Unable to move,
  Fear to stand still,
    Dwell in tremble with pain inside,
      Looks more stable in silence.

စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ ေမျမိဳ႕ည

  

        
        က်မအလုပ္၀င္ခါစမွာ နယ္ကိုသြားရေတာ႕ မနက္ဘက္မွာ အလုပ္ကိုသြားဘို႕ အေျပးအလႊား အခ်ိန္လုေနရတာမို႕ မလြမ္းအားေပမယ္႕ ..
       
        ညေနဘက္အိမ္ျပန္ေရာက္လို႕ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္လို႕ျပီးတဲ႕အခ်ိန္... ေမွာင္ရီပ်ိဳးလာတာနဲ႕ အလုပ္လုပ္စရာမရွိေတာ႕တာနဲ႕ .. အခ်ိန္ကိုက္ဘဲမို႕  အဲဒီအခ်ိန္မွာ လြမ္းစရာရွိတာေတြကို အကုန္လြမ္းေတာ႕တာပါဘဲ.. အေဖအေမလဲလြမ္း..  ဘာညာလဲလြမ္း.. ေပါက္ဆီလဲလြမ္း.. သစ္ပင္လဲလြမ္း.. ၀က္မၾကီးလဲလြမ္းေပါ႕...

       အိပ္မေပ်ာ္မခ်င္း ကက္ဆက္ကို အဆက္မျပတ္ဖြင္႕ျပီး လြမ္းရတဲ႕ အရသာဟာ ေကာ္ဖီလုိဘဲ ခါးသလိုလို ခ်ိဳသလိုလိုေပါ႕.. အျမည္း ေကာ္ဖီခြက္ကလဲ ေဘးမွာ အဆင္သင္႕ေလ..
      
        စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕" ေမျမိဳ႕ည" ကို ကက္ဆက္ကၾကားခါစက  မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ လြမ္းလို႕ထပ္ခါထပ္ခါဖြင္႕လိုက္ၾကတာ.. က်မနဲ႕ တအိမ္ထဲ အတူေနတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအစ္မ နဲ႕ ႏွစ္ေယာက္သား.. သူတလွည္႕ဖြင္႕လို႕ျပီးသြားရင္ ကိုယ္တလွည္႕ဖြင္႕....

        စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ အသံ၀ဲ၀ဲေလးကို ေသခ်ာနားလည္လာေတာ႕မွ .. ဟင္.. ဒီသီခ်င္းက ဖဲ၀ုိင္းမွာထိုင္ရင္း လြမ္းေနတာပါလားလို႕ သိလာတာ..  စိတ္ထဲမွာ ခုလုခုလု ျဖစ္သြားေပမဲ႕ သံစဥ္နဲ႕စာသားကို အရမ္းၾကိဳက္ေတာ႕ ထပ္ျပီး  မဖြင္႕ဘဲ မေနႏိုင္.. မလြမ္းဘဲ မေနႏိုင္..       ဟိဟိ..  ခုထိၾကိဳက္ေနတုန္းဘဲ..

       အခုမ်ား  Angry Bird ပစ္ရင္း လြမ္းတဲ႕ သီခ်င္းေရးေပးရင္  အဲဒီလို လြမ္းလြမ္းေလး ဆိုလိုက္ခ်င္ေသးတယ္..

( ဒီသီခ်င္း upload လုပ္ထားေပးတဲ႕ http://www.youtube.com/user/kyaw246 ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ )

မွတ္စု

မွတ္စု(၁)


ဒီလိုေတြ ဟိုလိုေတြ စကားေတြ အမ်ားၾကီးေျပာျပီးမွ
  သေဘာေပါက္လိုက္တာက အေၾကာင္းႏွစ္ခ်က္ဘဲ ရွိတယ္.. 
  မ်ိဳခ်ခဲ႕တဲ႕ စကားက ႏွစ္ခြန္းထဲေပမယ္႕
  ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေဖါင္းပြလိုက္သလဲ.. ရင္ထဲ ၾကပ္ေနတာဘဲ..
  အမွန္တရားက ဘယ္ေလာက္ခါးသီးသလဲဆိုတာ
  ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳမွ ေသလုေအာင္ခါး..





မွတ္စု(၂)  


ဒူးမေထာက္ဘူး အေသခံမယ္လို႕ စိမ္ေခၚျပီးမွေတာ႕
  ဘယ္ေျခာက္ ညာလွမ္းနဲ႕ ဒူးေထာက္ဘို႕ဘဲ တြန္းအားေပးေနရင္
  သူဘာလိုခ်င္ေနလဲဆိုတာ သိဘို႕ေကာင္းတာေပါ႕..
  ႏွစ္ခုလံုး ဘာရရ လိုခ်င္ေနတယ္ဆိုတာ..






မွတ္စု (၃) ၁၂ ရက္ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၂

မနက္ခင္း ေလေအးနဲ႕ ေနျခည္ေႏြးကို ရတဲ႕အခါ  မဂၤလာပါ ကမာၻၾကီး လို႕ႏွဳတ္ဆက္ရင္း 
       အသက္ရွင္ေနရတာ ေက်းဇူးတင္ခဲ႕.. 
      ၂၀၀၅ မနက္ခင္းတခုမွာ..

ပူျပင္းတဲ႕ ေန႕လည္မွာ ေလရိုင္းေတြတိုက္ရင္ အကာအကြယ္ရွာရင္း
       ဘ၀ဆိုတာ ဒါလားေတြးရင္း..  
      ၂၀၁၀ ေန႕လည္ခင္းတခုမွာ..

ညေနခင္းရဲ႕ သူမ်ားေတြ အေမာေျဖစရာ ရွဳခင္းကို
       ရယ္တ၀က္ ငိုတ၀က္ ေငးေမာရင္း
       အေမာေျပတာလား .. လက္ေလွ်ာ႕တာလား မေရမရာ.. 
      ၂၀၁၂ ႏွစ္ဆန္းက ညေနခင္းတခုမွာ..

ညရဲ႕ တိတ္ဆိတ္မွဳမွာ ဘာမွားခဲ႕လဲ .. ဘာက အမွန္တရားလဲ ျပန္သံုးသပ္ရင္း
      မနက္မွာ ႏိုးလာခ်င္သလား ဆက္အိပ္လိုက္ရေတာ႕မလား..
      ပူလိုက္ေအးလိုက္ ငိုလိုက္ရယ္လိုက္
      ေပျဖစ္ရင္ ခံလိုက္ေပါ႕.. တူေတာ႕ တစ္ခါေလးေတာင္ မျဖစ္ခဲ႕တဲ႕ သံသရာ
      လြတ္ေအာင္ရုန္းခ်င္လား.. ေသတဲ႕ထိ ေခါင္းငံု႕ေနရေတာ႕မလား မေသခ်ာ...
      ၂၀၁၂ စက္တင္ဘာ..

ဒီေန႕

             ညကအိပ္မရဘူး.. ေလမတိုက္ေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္.. air cond ဖြင္႔ဘို႔စဥ္းစားလိုက္ရင္လဲ PUB bill  အၾကီးၾကီးထြက္လာမွာ စိုးလို႕ ေပ အိပ္လိုက္တယ္..
             ေယာက်ၤားက တစ္ညလံုးေခ်ာင္းဆိုးျပီး မနက္က်ေတာ႕ သူမဟုတ္သလိုနဲ႕ ရံုးထသြားတယ္.. 
ကိုယ္ကေတာ႕ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ႕တာ ကိုယ္မဟုတ္သလိုနဲ႕ ျပန္မအိပ္ဘဲ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ေရာက္ေနျပီ..

            ကြန္ျပဴတာထဲမွာလဲ ဆူညံေနတယ္ .. ျပည္ေတာ္ျပန္ေတြကို ၾကိဳဆိုသူနဲ႕ ဦးေအာင္ ေခါင္းလွမ္းရိုက္ခ်ိိဳးတဲ႕သူနဲ႕..
             အခ်င္းခ်င္းသတ္လို႕ အျပစ္ၾကီးသလား.. ဆန္႕က်င္ဘက္ကို သတ္လို႕ အျပစ္ၾကီးသလား.. ကိုယ္စဥ္းစားေတာ႕လဲ သူမ်ားအသက္သတ္ရင္ အျပစ္ၾကီးတာဘဲ မဟုတ္လား..
            စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္တာနဲ႕တင္ အျပစ္ရွိေနျပီလို႕ ေတြးေနမိတယ္..

          ေရွ႕ဆက္တိုးဘို႕ အဓိကလား.. ေနာက္ေၾကာင္းရွင္းဘို႕ အဓိကလား..
အင္း... ေရွ႕တုိက္က ေဆးေရာင္အျဖဴၾကီးကေတာ႕ ကိုယ္မ်က္လံုးကို ပင္ပန္းေစတယ္.. လီရွန္လံုးကို တိုင္ရင္ေကာင္းမလား..
          အလင္းေရာင္ကို မၾကည္႕ႏိုင္လို႕ TV ဘက္လွည္႕ေတာ႕ TVက မင္းသမီးေရွ႕မွာ ျပတင္းေပါက္ကို ေက်ာေပးထားတဲ႕ ကိုယ္႕အရိပ္မဲမဲၾကီး.. အမယ္ေလး.. သရဲကားၾကည္႕ရသလုိဘဲ..

            မနက္က ေပါင္မုန္႕ ၃ ခ်ပ္ဘဲက်န္လို႕ ေယာက်ၤားကို ၂ ခ်ပ္မီးကင္ ေထာပတ္သုတ္ေပးျပီး ကိုယ္တစ္ခ်ပ္နဲ႕ မနက္စာျပီးလုိက္ရလို႕ ေစာေစာစီးစီး ဘိုက္ဆာေနတာ  ဘယ္သူ႕ကို တိုင္ရင္ေကာင္းးမလဲ..
            Canadian Pizza ဆိုရင္ ျမန္ျမန္မရဘူး.. အိမ္နား ဒိေလာက္ကပ္ေနတာေတာင္ ၄၅ မိနစ္ေစာင္႕ရမယ္တဲ႕.. ေရာင္းရဦးမယ္..

           ဘိုက္ထဲမွာ ဘာမွ ေရေရရာရာ မရွိတာေတာင္ အစာမေက်တာေတြ မ်ားလိုက္တာ.. ေတာ္ျပီ.. ျပန္အိပ္ေတာ႕မယ္..
           ဘိုက္ထဲက ဂြီကနဲ ျမည္ျပီး ျပန္ႏိုးလာေတာ႕မွ စားစရာထရွာစားေတာ႕မယ္.. 
Mr Bean  အိုက္တင္နဲ႕ ေရခဲေသတၱာထဲ ဘာမွ မရွိမွန္းသိေပမယ္႕  လိုက္ရွာၾကည္႕လိုက္ရင္္း ..
 ၾကက္ဥေတြ ေတြ႕ေတာ႕မွ ၀မ္းသာသလုိ အမူအရာ လုပ္ျပီး ေၾကာ္စားလိုက္ေတာ႕မယ္..          ဆီက်န္ေသးပါေစ... (အိပ္ယာထဲက ဆုေတာင္းသံ)

Tiger green tea ေလး ေသာက္ၾကပါဦး ...

အေ၀းက အရာမ်ား..

မ်က္ေစ႕ရဲ႕ အဆံုးမွာ မိုးရြာေနတယ္...
ေလတိုက္တဲ႕အခါ မိုးသက္ေလရဲ႕ ေမႊးတဲ႕အနံ႕ကိုေတာင္ ရလာသလိုဘဲ..
ေအးျမျခင္းကို မ်က္လံုးနဲ႕ ဘဲ လွမ္းခံစားၾကည္႕တယ္..
စိတ္ကူးထဲမွာ မိုးေရကို လက္နဲ႕ခံရင္း ေက်ာရိုးထဲထိ စိမ္႕ေအးတဲ႕ အရသာကို ေတြးၾကည္႕တယ္...

အဲဒီမွာ မိုးရြာျပီး ဘာလို႕ ငါ႕ဆီကို မိုးကမလာတာလဲ.. ေလာဘမ်ားတဲ႕ငါ..
ျမင္ရံုနဲ႕ ခံစားလို႕ မရဘူးေလ.. မုဒိတာမရွိတဲ႕ ငါ..
သူတို႕ ေရပံုးမွာ လွ်ံေနျပီေလ.. ဘာလို႕ ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနတာလဲ.. ဥပကၡာမရွိတဲ႕ ငါ..

 လိုခ်င္တာရေနရင္ေတာ႕ မပူေလာင္ဘူး...
 ဆံုးရံွဳးတာ မရွိရင္ေတာ႕ တရားနဲ႕ေျဖစရာမလိုဘူး..

 ဒုကၡေတြ႕လို႕သာ မၾကာခဏ ဘုရားတ တတ္တာဆိုေတာ႕  နိဗၺာန္နဲ႕ ေျခတလွမ္း ပိုနီးျပီ..
(ဟင္... ငါက သာ တာေပါ႕.....)

ပိုေ၀း သြားလား ..

ငါ ဘာကောင်လဲ?

ဝေးနေတုန်းက သတိရတယ်ပြောတာကို ယုံစားပြီး

နီးတော့မှ ကန်ထုတ်နေလားလို့ မြင်ရတာတောင် မယုံရဲတဲ့ကောင်..

ကိုယ့်အတွက် အချိန်တွေသုံးဘို့ နှမြောလို့

မင်းအတွက် အချိန်တွေပေးရင်း အချိန်တန်ဘိုး မသိတဲ့လူလို့ သမုတ်ခံရတဲ့ကောင်..

အဆင်သင့်တွေ လုပ်ပေးလို့ မြင်ရတာလွယ်ကူနေတော့လဲ

မင်းအမြင်မှာ တန်ဘိုးမရှိတာတွေဘဲ လုပ်နေတဲ့ကောင်...

တန်ဘိုးမထားတာတွေ မလုပ်တော့ရင်လဲ

တန်ဘိုးရှိမယ့်ဘာမှ လုပ်စရာမရှိတော့တဲ့ကောင်..

လုပ်ကိုင်ရင်းနဲ့ အမှားတွေ့မလားလို့

တခွန်းကပိုမေးမိလို့ ငတုံး ငအ အမြင်ခံရတဲ့ကောင်...

မမြင်ချင်လို့ ရှောင်နေမှန်းမသိဘဲ

စိတ်ညစ်နေလားလို့ အလိုက်မသိ ဖေးမ,ဘို့ ကြိုးစားမိတဲ့ကောင်..

အနားသွားရင် အနှောက်အယှက်ဖြစ်မလားတွေးလို့

အလိုက်သိ ရှောင်နေတာများတော့ အမေ့ခံရတဲ့ကောင်..

အဝေးက ငေးကြည့်ရင်း.. ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ တွေးကြည့်ရင်း

အနီးက နေရာပျောက်သွားရတဲ့ကောင်..

သံယောဇဉ် ဆိုတာကို ဖြတ်ဘို့ကြိုးစားရင်း

ချစ်ရမှန်း မသိတော့ မုန်းရမှန်းလဲ မသိတော့တဲ့ကောင်...

မသိတာတွေများတော့ ခေါင်းပေါ်တက်လဲမသိ

ခြေထောက်နဲ့ ပိတ်ကန်ခံရလဲ မသိသလိုနေနိုင်တဲ့

ထုံပေပေ အကောင်..

အကောင်တော့ အကောင်... ဘာကောင်မှန်း ကိုယ်တိုင်တောင် မသိတော့တဲ့ အကောင်..

Bonsai

        Chinese garden ထဲက Bonsai သစ္ပင္ သက္ၾကီးပုေလးေတြ.. 

       အျမင္လွဘို႕... အသက္ရွည္ေပမဲ႕ ခ်စ္စဘြယ္ျဖစ္ဘို႕.. အကန္႕အသတ္နဲ႕ ေနခဲ႕ရတဲ႕ သက္တမ္းေတြကို ပန္းအိုးေလးေတြမွာ စာထိုးထားပါတယ္.. ႏွစ္ေပါင္း ၆၀.. ၇၅.. ၈၀.. ၁၀၀ စသည္ျဖင္႕ေပါ႕.. 

          


         ေတြ႕စက ခ်စ္ဘို႕ေကာင္းလိုက္တာလို႕ ေတြးေပမဲ႕...

   
       ခုေတာ႕ သူတို႕ရဲ႕သက္တမ္းရွိသမွ်မွာ  အကန္႕အသတ္နဲ႕ သံုးစြဲခဲ႕ရတဲ႕ ေျမဆီၾသဇာနဲ႕ အကန္႕အသတ္ရွိတဲ႕ အျမစ္ထိုးေဖါက္စြဲ၀င္ႏိုင္မွဳတို႕ကို တစိမ္႕စိမ္႕ သေဘာေပါက္လာျပီး  အသက္ရွဴၾကပ္ေလာက္ေအာင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ျဖစ္လာေစတဲ႔ ပံုေလးေတြပါ..

   သစ္ပင္ေတြကို သဘာ၀အတိုင္း ေရ ေျမ ေလ အားလံုး လိုခ်င္သေလာက္ စုပ္ယူႏိုင္ဘို႕...
   အျမစ္ေတြ အကိုင္းေတြ သြားခ်င္သေလာက္ ခရီးဆန္႕ႏိုင္ဘို႕.. အခြင္႕အေရးေပးျပီး မိခင္ေျမၾကီးေပၚမွာဘဲ စိုက္ၾကရေအာင္..

               

                   

                   

ေနရာ

တခ်ိဳ႕က ေနစရာ 'ေနရာ' ရွာေနသူေတြ အရူးအမူး ရွွာေနခ်ိန္မွာ

တခ်ိဳ႕က ေနစရာ 'ေနရာ' ကို ခြဲေ၀ေပးဘို႕ အျပင္းအထန္ ျငင္းဆန္ေနခ်ိန္မွာ

ကိုယ္ကေတာ႕ မၾကာခင္မွာ လစ္ဟာေတာ႕မယ္႕'ေနရာ'ကို ၾကည္႕ျပီး ေသြးပ်က္ေနခဲ႕..

တရြာေျပာင္းလို႕ သူေကာင္းျဖစ္သြားသူေတြၾကား မင္းပါမွ ပါပါ႕မလား..

ေနာက္စကားပံု တခုကိုေတာ႕ ေျပာလို႕ေတာင္ မထြက္ႏိုင္ေတာ႕

အားလံုးအဆင္ေျပၾကပါေစေပါ႕.. 

(ကိုယ္ရဲ႕ လက္က်န္ ေနရမယ္႕အခ်ိန္ေတြဟာ အဆင္ေျပတဲ႕ အထဲမွာ 

ဘယ္ေတာ႕မွ ပါမွာမဟုတ္တာ ေသခ်ာသြားျပီ..)

ကိုယ္ပိုင္မဟုတ္တဲ႕ 'ေနရာ'မွာ ေနထိုင္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡကို မ်က္ျမင္ၾကံဳရလည္း..

ေလာကမွာ ကိုယ္ပိုင္တဲ႕ 'ေနရာ' ရွိမွရွိရဲ႕လားလို႕ မေသခ်ာေပမယ္႕လည္း..

ကိုယ္႕သေဘာနဲ႕ကိုယ္ ေနႏိုင္ သြားႏိုင္တဲ႕ 'ေနရာ'တခုေတာ႕ လိုၾကမယ္လို႕ စာနာေပမယ္႕လည္း..

ဘယ္သူက ကိုယ္႕'ေနရာ'ကို ခြဲေပးႏိုင္မွာလဲ ဆိုတာလဲ ေတြးစရာတခုပါဘဲ..

အမိန္႕ၾသဇာ မသက္ေရာက္တာ ကိုယ္႕'ေနရာ'ကိုယ္ မယူထားႏိုင္လို႕ေပါ႕..

သာတဲ႕ 'ေနရာ'ကို ေျပာင္းၾကတာ ဓမၼတာဆိုရင္ ထားခဲ႕တာက အေနမသာတဲ႕ 'ေနရာ'မို႕ေပါ႕..

ေပ်ာ္ရာ နိဗၺန္ေပါ႕.. နိဗၺန္မသြားရရင္ ငရဲမွာ ေနရသလို စိတ္ဆင္းရဲေနခဲ႕တာလား..

'ေနရာ'အေၾကာင္း ေျပာတဲ႕ အသံၾကားတိုင္း အေတြးေတြ ခရီးရွည္လို႕.. 

သူ႕'ေနရာ'ကေတြး.. ကိုယ္႕'ေနရာ'ကေတြး..

'ေနရာ' တိုင္းဟာ ေလာဘနဲ႕ေတြးေတာ႕ ဗုန္းေတြလိုဘဲ.. ထိတိုင္း ကြဲေနတယ္..

ဆယ္ေသာသူ မုန္းမိမယ္

 ေဆးရံုဆိုတာ လူမစည္အပ္တဲ႕ အရပ္လို႕ဆိုရိုးစကားရွိထားလို႕.. ကိုယ္တိုင္လဲ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ အေဖတစ္လေက်ာ္ၾကာေအာင္ ေဆးရံုတက္ထားတဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳလဲ ရွိေတာ႕ က်မက ေဆးရံုသြားရမယ္ဆိုရင္ စိတ္က အျမဲတြန္႕ဆုတ္ေနမိတာ ...
                       
                     ကိုယ္တိုင္ေဆးရံုသြားစရာ ကိစၥမရွိေပမဲ႕ ေယာက်ၤားက ေသြးတိုးေၾကာင္႕ ၆လ တစ္ခါ ေဆးစစ္ေနရေတာ႕ SGH ကို ခဏခဏေရာက္ျဖစ္လာပါတယ္.. ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးနဲ႕ ဘာမွမဆိုင္ေအာင္ သန္႕ျပန္႕ျပီး လာဘို႕ တြန္႕ဆုတ္စရာမရွိေအာင္ စနစ္တက်လုပ္ထားေပမဲ႕ ေဆးရံုဆိုတာ ေ၀ဒနာသည္ေတြ လာဘို႕ေနရာမို႕ အားတိုင္းလာခ်င္စရာေတာ႕ မဟုတ္ပါဘူး။

                ျပီးခဲ႕တဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ကုန္ခါနီးေလာက္က က်မခင္ပြန္းရဲ႕ အေဒၚ ရန္ကုန္မွာ စမ္းသပ္ကုသခံရင္း သိခဲ႕ရတဲ႕ ကင္ဆာေရာဂါေၾကာင္႕ ျမိဳ႕ထဲက ေဆးရံုတစ္ခုမွာကုဘို႕ ေရာက္လာခဲ႕ပါတယ္..  အေဒၚအရင္းမို႕ ေလဆိပ္ကို သြားၾကိဳျပီး ေဆးရံုကို ပို႕ေပးဘို႕.. လိုအပ္တဲ႕ ပစၥည္း စားစရာ ေတြ ပို႕ေပးဘို႕.. စ,တာေတြဟာ ၀တၱရားအရအျပင္ အေမအစားျပန္ရျပီး  ျပဳစုေပးရတယ္လို႕ ထင္ေလာက္ေအာင္ဘဲ အေဒၚဟာ အသက္ၾကီးလာခ်ိန္မွာ ကြယ္လြန္သူ က်မ ေယာကၡမနဲ႕ အသံကအစ တူလာခဲ႕ပါတယ္။  က်မတို႕မိသားစုဟာ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းမွာ အံ႕ၾသေတြေ၀ေနခဲ႕ၾကျပီး အေမနဲ႕တူလာလိုက္တာဆိုတာကို ေျပာမျပီးႏိုင္ပါဘဲ။

       အေဒၚနဲ႕အတူ သားတေယာက္ သမီးတေယာက္ ျပဳစုဘို႕ ပါလာခဲ႕ျပီး ကင္ဆာထံုးစံအတိုင္း ေဆးထိုး ေဆးစား စ,လုပ္တဲ႕ အခါမွာေတာ႕ ရန္ကုန္မွာ က်န္ခဲ႕တဲ႕ သမီး ႏွစ္ေယာက္ ကလဲ လုပ္ငန္းအားလံုးကို လႊဲခဲ႕ျပီး လိုက္လာၾကပါတယ္။
        အဲဒီေဆးရံုက ေဆးရံုသက္သက္ မဟုတ္ဘဲ ေအာက္ထပ္မွာ hotel နဲ႕တြဲထားေတာ႕ ေဆးထိုးမယ္႕ရက္မွာ အေပၚထပ္က ေဆးရံုမွာ တစ္ရက္တက္ျပီး ေဆးထိုးျပီးရင္ ေအာက္ထပ္က hotel အခန္းမွာ ျပန္လာေနလို႕ရေတာ႕ က်မတို႕လဲ ညမအိပ္ရံုတမယ္ဘဲ...အဲဒီမွာ မိသားစုေတြ႕ဆံုပြဲၾကီးေပါ႕..

          အေဒၚက ကင္ဆာေရာဂါသည္နဲ႕မတူေအာင္ဘဲ လန္းဆန္းေနတတ္ျပီး က်မတို႕ ေရာက္သြားရင္ ညက ေအာင္႕လို႕ မအိပ္ႏိုင္ဘူးလို႕ေျပာရင္လဲ ျပံဳးျပံဳးေလးပါဘဲ.. အေဒၚေအာင္႕လို႕ လွဲအိပ္ေနတာ သံုးေလးခါ ေတြ႕ဘူးေပမယ္႕ သားသမီးေတြက လက္ကေလး ေျခကေလး လွဳပ္ဘို႕မလိုေအာင္ကို ျပဳစုေနၾကေတာ႕ က်မက တခါတခါ ရုပ္ရွင္ၾကည္႕ေနရသလိုဘဲလို႕ေတာင္ ေတြးမိပါရဲ႕.. တမိေပါက္ တေယာက္ထြန္းတဲ႕  ဆန္ေရေတြ ေတြ႕ဘူးၾကားဘူးေပမယ္႕ ရွိသမွ်သားသမီးက ဒီအေမကို တန္ဘိုးထားျပဳစုေနၾကတာေတြ႕ရေတာ႕ အေဒၚရဲ႕ေရာဂါကို အံတုႏိုင္တဲ႕ အစြမ္းေတြဘယ္ကရလာလဲ ဆိုတာ က်မမွန္းၾကည္႕ႏိုင္ခဲ႕ပါတယ္..

             ေဆးထိုးလိုက္ နားလိုက္ နဲ႕.. ရန္ကုန္ျပန္လိုက္ ျပန္လာေဆးထိုးလုိက္ လုပ္ရတာ ႏွစ္ပါတ္ သံုးပါတ္ျခား တစ္ခါမို႕ အခုဆိုရင္ အေဒၚနဲ႕ သားသမီး ေလးေယာက္ အသြားအျပန္နဲ႕ေဆးကုေနတာ ငါးခါ ေျခာက္ခါရွိပါျပီီ..

           အေခါက္တိုင္းမွာ အေမဟိုဘက္လွည္႕ ဒီဘက္လွည္ဘို႕.. ေရခပ္ေပး ေရေႏြးမွဳတ္ေပး ျပဳစုဘို႕.. အေမစားခ်င္တာကို အခ်ိန္မေရြးေျပး၀ယ္ဘို႕.. အေမေန႕တုိင္းစားတဲ႕ မုန္႕ဟင္းခါးေန႕တိုင္းခ်က္ဘို႕.. ေဆးတိုက္တဲ႕အၾကိမ္တိုင္း စာရင္းမွတ္ဘို႕..  စတဲ႕ အလုပ္ေတြကို မျငိဳမျငင္တာ၀န္ခြဲလုပ္ေနၾကတဲ႕ သားသမီးေတြကို ျမင္ရတာ ေဆးရံုေရာက္ေနပါလားဆိုတာကို ေမ႕ေတာင္ေမ႕ေနပါရဲ႕..  ျပန္ခါနီးတိုင္း အေဒၚက သားသမီးေတြ အလုပ္အကိုင္ပ်က္နဲ႕ လာရသြားရမို႕ မလာခ်င္ေတာ႕ဘူးလို႕ ေျပာေပမယ္႕ သားသမီးအားလံုးက တညီတည္း ဒီေလာက္သက္သာလာတာ ဆက္ကုပါလို႕ တိုက္တြန္းျပီး ေနာက္တေခါက္အတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ပါ တခါတည္း ျပင္ဆင္သြားျမဲပါဘဲ ...

               က်မကေတာ႕ အကုန္အက်ေတြကို စိတ္နဲ႕ လိုက္ေပါင္းၾကည္႕ရင္း..  ငါျဖစ္ရင္ေတာ႕ မကုၾကပါနဲ႕လို႕ မွာေပမယ္႕  အနားမွာ သားသမီးေတြ၀ိုင္းျပီးေနတဲ႕ အရသာကိုေတာ႕ ခံခ်င္မိသား...                 

             
              ရုပ္ရွင္ထဲမင္းသမီးေလးေျပာသလိုဘဲ ကိုယ္႕ကို ဂရုစိုက္ခံရေအာင္ ငါ႕မွာလဲ  ႏွလံုးေရာဂါရွိခ်င္လိုက္တာ လို႕ေျပာရရင္ ေကာင္းမလား...

             
              ဒီလိုဘ၀မွာ ေနရရင္ေတာ႕ တင္တင္ျမသီခ်င္းလို  ဒီသံသရာ၀ဲထဲမွာ လည္ခ်င္လြန္းလို႕ ဆယ္တဲ႕သူကို မုန္းမိမယ္လို႕ဘဲ ဟစ္ေၾကြးမိမလားဘဲ...

( မိဘကို ျပဳစုလုပ္ေကၽြးရင္း အေဖမ်ားေန႕၊အေမမ်ားေန႕ကို ေန႕တိုင္းက်င္းပေနၾကေသာ သားသမီးမ်ားသို႕..)

လႊတ္ခ်ျခင္း

          ဒီအရြယ္ၾကီးနဲ႕ေတာ႕ အသဲမကြဲေတာ႕ပါဘူး.. ရင္ကြဲသံ ပါ..

        ေရွ႕ဆက္ဘို႕ မျဖစ္ေတာ႕ရင္ ဒီမွာဘဲ ရပ္ၾကတာက ဒါဏ္ရာက်န္တာနည္းလိမ္႕မယ္..
              ေလ်ာ႕ယဲလာတဲ႕လက္နဲ႕ ဆက္ကိုင္ထားရတာ အားမရွိေတာ႕ က်ကြဲမယ္႕အခ်ိန္ကို ေစာင္႕ေနရသလိုဘဲ..
               ျပတ္ျပီးတဲ႕ၾကိဳး ဆက္ရာအထံုးနဲ႕ မထားနဲ႕ေတာ႕..
               ငိုထားတဲ႕မ်က္ႏွာ မျမင္ရေစဘူး..
     ငါ႕ဘက္က ဘာအက်ိဳးမွ မေမွ်ာ္ကိုးခဲ႕လို႕ ဘာေနာင္တမွ မရဘူးဆိုတာေသခ်ာတယ္..
                 က်ိန္စာမဆိုတာလဲ ေသခ်ာတယ္..
                        ခြင္႕မလႊတ္တာလဲ ေသခ်ာတယ္..
           မင္းဘက္က ေနာင္တမရတာ ေသခ်ာရင္ ေႏွာင္ၾကိဳးအားလံုး ျပတ္သြားျပီလို႕ ခံယူျပီး ေနာင္လာမယ္႕ ဘ၀သစ္အတြက္ ျပင္ဆင္ပါေတာ႕..
            ေမတၱာမွာ အသြားအျပန္ရွိေပမဲ႕ နာက်ည္းမွဳမွာ ျပန္လမ္းမရွိဘူး..

သီခ်င္းမပါႏိုင္ဘူး..

ေလဟာနယ္ကို ၾကည္႔ျပီး  တိတ္ဆိတ္ျခင္းသီခ်င္းသံ ကိုဘဲ နားဆင္ေပးၾကပါ..
ေျခာက္ကပ္ကပ္ အခါးရည္ေလးနဲ႕ေပါ႕..

စိုထိုင္းဆမ်ားေနတဲ႕ ဒီ Blog ခဏေလာက္နားပါမယ္။ အားလံုးေျခာက္ေသြ႕သြားရင္ျပန္ေတြ႕ၾကတာေပါ႕..

Myandroid and zaw gyi

Myandroid soft keyboard သံုးလို႕.ရၿပီ။ ဟူးေရး....

ကိုယ္႕ကိုယ္ကို အားေပးျခင္း

ကမ္းပါးစြန္းေပၚတက္ျပီး ရပ္ေနတဲ႕ပံု..
မီးခိုးနံ႕ေၾကာင္႕ အသက္မရွဴႏိုင္ေတာ႕ဘူးလို႕ ေရးတဲ႕စာ..
ငါမရွိရင္ ငါ႕ခ်စ္သူကို ေစာင္႕ေရွာက္ပါလို႕ေရးတဲ႕ ေသတမ္းပို႕စ္.. ေတြကို like လုပ္ျပီး အားေပးေနၾကတဲ႕ face book ေခတ္ထဲမွာ..

ေတာ္ေသးတာေပါ႕..
L ျဖဴ နဲ႕ထူးအိမ္သင္က
ေန၀င္တာ ေနာက္ထပ္ၾကံဳအံုးမယ္.. တဲ႕
အခ်ိန္တန္ရင္ ႏွဳတ္ဆက္ရမယ္.. တဲ႕

ၾကံဳတာကို ဆံုလိုက္ဘို႕ အသင္႕ျပင္.. တဲ႕..

ႏွဳတ္ဆက္ဘို႕ အဆင္သင္႕ျပင္ထားတဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ရင္လဲ.. လနဲ႕ၾကယ္ေတြ ျမင္ရဘို႕အတြက္ အသက္ဆက္ရွင္ေနရမယ္..

(Self suggestion)

 သီခ်င္းကို http://www.youtube.com/watch?v=8Q3TxdG6d00&feature=related မွ download ယူပါသည္။

မိုးနတ္မင္းသို႕..

ေနာက္ထပ္ပံုျပင္ မဟုတ္ပါဘူး..

         လူ႕ေလာကထဲက ရယ္စရာ ေမာစရာ တခုပါ.. ရယ္စရာရယ္ ေမာစရာရယ္ တြဲလာတတ္တယ္ေလ..

         က်မသူငယ္ခ်င္းက  ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အလုပ္လုပ္ျပီး ရွာေဖြလာတဲ႕ ေငြနဲ႕ ျပန္လာျပီး လုပ္ငန္းတခုလုပ္ပါတယ္.. အင္ဂ်င္နီယာေတြရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း Construction ေပါ႕..
          ပန္းရံေတာင္ တိုက္ေဆာက္ႏိုင္တဲ႕ ေနရာမွာ သူက Civil မဟုတ္ေပမဲ႕ အင္ဂ်င္နီယာေတာ႕ အင္ဂ်င္နီယာဘဲေလ.. သူ႕ အေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႕ ေလ႕လာမွဳေတြနဲ႕ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္..
       
          ဒါေပမဲ႕ခက္တာက အင္ဂ်င္နီယာအသိအျမင္နဲ႕ ဘာမွမဆိုင္တဲ႕ အခက္အခဲေတြက်ေတာ႕ သူပင္ပင္ပန္းပန္း ရင္ဆိုင္ရပါတယ္...  ေလ႕လာရံုနဲ႕ မသိတဲ႕ အရာေတြအေပၚမွာ သူ႕ကိုယ္သူ ဘယ္လို ခံယူလုပ္ကိုင္ရမွန္းမသိ ျဖစ္လာတဲ႕ အခ်ိန္မွာ က်မကို ေမးပါတယ္..
          ေပါင္ခ်ိန္ဇာတ္လမ္းၾကည္႕လားတဲ႕.. ၾကည္႕တာေပါ႕လုိ႕ ေျပာေတာ႕ ေပါင္ခ်ိန္ေတာင္ မေျဖရွင္းႏိုင္တဲ႕ အမွဳေတြဆိုရင္.. ဆိုလိုတာက တရားမွ်တဘို႕ကို သိရက္နဲ႕ ေရွ႕ဆက္မတိုးႏိုင္ရင္ ေပါင္ခ်ိန္ဘာလုပ္လဲ ေတြ႕တယ္မလားတဲ႕..
          က်မေတာ႕ သူလမ္းမေပၚမွာ လက္ႏွစ္ဘက္ ေျခႏွစ္ဘက္ကားျပီး မိုးေပၚေမာ႕ေနတဲ႕ပံုကို မ်က္ေစ႕ထဲ ကြင္းကနဲ ျမင္ေယာင္လိုက္ပါတယ္..
       
           က်မက .. သူ႕ကို နင္လမ္းေပၚတက္ျပီး  " မိုးနတ္မင္း  ၾကည္႕မေနပါနဲ႕ " လို႕ ခဏခဏထြက္မေအာ္နဲ႕လို႕.. မိုးနတ္မင္းက ပစ္စရာမ်ားျပီး  ၀ရဇိန္ရွားပါးရင္ နားပူနားဆာလုပ္တဲ႕ နင္႕ကိုဘဲ ပစ္လိုက္လိမ္႕မယ္လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္..ဟိ ဟိ.. က်မ ပညာေပးေကာင္းလို႕ ေနာက္ထပ္ဘာမွမၾကားရဘဲ နားေအးသြားပါေတာ႕တယ္.. ( အဲဒီတုန္းက  ေခြးအိုၾကီးပံုျပင္ေတာင္ မေျပာလိုက္ရဘူး.. အခုရွာဖတ္ၾကည႕္လိုက္ေနာ္..)
         
            ေလ႕လာရံုနဲ႕ မသိတဲ႕ အရာေတြဟာလဲ ၾကာလာေတာ႕ အေတြ႕အၾကံဳေတြျဖစ္လာျပီး ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ႕လား.. လက္လႊတ္လိုက္သလား မသိပါဘူး.. က်မအေမ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္လို႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအေပၚ အာရံုမစိုက္မိဘဲ အေမ ဆံုးပါးခ်ိန္မွာဘဲ သူလဲ သူ႕ရဲ႕ လက္စြမ္းျပ ပေရာဂ်က္အျပီးမွာ သူ႕လုပ္ငန္းကိုရပ္လိုက္ပါတယ္..

              အခု သူ တေနရာမွာ သားနဲ႕ မယားနဲ႕ ၾကီးပြားေနပါျပီ.. သူက အေတြ႕အၾကံဳ ပိုမ်ားသြားလို႕လားမသိဘူး.. Gmail status မွာ တရားစာေလးနဲ႕.. သေဘာကေတာ႕ လမ္းေပၚမွာ မိုးနတ္မင္းကို တိုင္တည္စရာမလိုေတာ႕ဘဲ  မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းစြာေဆာက္တည္ႏိုင္ျပီေပါ႕..

             က်မကေတာ႕ အခုမွ ဒုကၡကို အလံုးအထည္နဲ႕ ျမင္ဘူးတာလားလို႕ေတာင္ ထင္မိတယ္.. အရင္ကၾကံဳဘူးတာေတြက အခုဒုကၡေလာက္ မဆိုးဘူးလားဘဲ ( ေတြးေနက် အေတြးပါ ).. က်မက ေအာ္ျပီးမတိုင္တည္တတ္ဘဲ ဘုတ္အုပ္ထဲမွာဘဲ ေရးျပီးမွတ္ထားတတ္တယ္.. အဲဒီေတာ႕ မိုးနတ္မင္းက က်မကို ဘယ္သိမွာလဲ..
       
            မိုးနတ္မင္းရဲ႕ email address ေလးမ်ားရွိရင္ ေပးၾကပါ.. ကိုယ္႕စကားနဲ႕ကိုယ္ ထြက္မေအာ္ရဲလို႕ တိုင္တည္ခ်င္တာရွိရင္ email နဲ႕ တိုင္တည္ရေအာင္လို႕..

 (စိတ္ကို ေကာင္းစြာေဆာက္တည္ႏိုင္ေအာင္လို႕လဲ ၾကိဳးစားေနပါတယ္.. :p)