ႏွဳတ္ပိတ္ျခင္း

                စကၤာပူ လူအိုရံုတခုမွာ သူနာျပဳက ေဆာင္႕ၾကီးေအာင္႕ၾကီး လုုပ္ကိုင္ေပးေနရာကေန စကားေျပာေနတဲ႕ ( complaint လုပ္ေနတာလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာပါ ) အဖိုးၾကီး ဒါမွမဟုတ္ အဖြားၾကီးရဲ႕ ပါးစပ္ကို ျဖတ္ကနဲ ရိုက္လိုက္တဲ႕ ျမင္ကြင္းကို ျမင္လိုက္တိုင္း ရင္ထဲမွာ တင္းကနဲ ျဖစ္သြားတာဟာ အသားကို မက်ႏိုင္တဲ႕ ခံစားမွဳပါဘဲ။
            ရင္ထဲမွာ ခံစားရတာကို ေျပာဘို႕ ၾကိဳးစားရင္း အမွတ္မထင္ ျဖတ္ရိုက္ခံလိုက္ရတဲ႕ ခံစားမွဳကို  ေကာင္းေကာင္း နားလည္ပါတယ္။ လက္နဲ႕ျဖတ္ရိုက္စရာ မလိုဘဲနဲ႕ေတာင္ ရူးေနလားလို႕ သေဘာရတဲ႕၊ ဘာေတြေျပာေနတာလဲလို႕ သေဘာရတဲ႕၊  လူရာမ၀င္ဘဲ လာမရွဳပ္နဲ႕လို႕ သေဘာရတဲ႕၊  အဘိုးမတန္တဲ႕ စကားေတြလာမေျပာနဲ႕လို႕ သေဘာရတဲ႕၊........  အၾကည္႕တခ်က္ ေခါင္းတခ်က္ အငဲ႕အတြက္ေတာင္ ခံစားရေသးတာ။
         အဲဒီ အၾကည္႕မွာ  စတုပစ္ ရွစ္ စတဲ႕ ေစာ္ကားေမာ္ကား စကားလံုးေတြေတာင္ပါလို႕ နားစည္ထဲမွာ ထိန္းကနဲ ျမည္ေအာင္ ေသြးလဲတိုးလာေစပါတယ္။

             ဒါေပမဲ႕ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္လို႕ စကားေျပာတာကလြဲလို႕ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ႕တဲ႕ အရြယ္ေရာက္ရင္၊ စကားေျပာတာကိုလဲ သည္းခံနားေထာင္ေပးမယ္႕သူမရွိေတာ႕တဲ႕ အခ်ိန္ေရာက္ရင္၊ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးဘဲ ျဖစ္ေနေစျပီး အၾကံဥာဏ္ေလးေတာင္ ေပးဘို႕ နည္းနည္းမွ အသံုးမ၀င္ေတာ႕တဲ႕ အခ်ိန္ကိုေရာက္ရင္...

                        

 ၾကိဳတင္အားထုတ္ႏိုင္ရန္ နည္းေကာင္းေလး ေပးပါရေစ....  

                 စပါးႏွံ အဆံျပည္႕၍ငံု႕၊ လူကုံတန္ စိတ္မာန္ေလွ်ာ႕၍ၾကံဳ႕ ဆိုစကားအရ စိတ္မာန္ေလွ်ာ႕ထားႏိုင္ရင္ လူကုံတန္ ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္။ ကိုယ္က အရာမ၀င္လို႕ ပါးစပ္ပိတ္္ခံရတဲ႕ အခါတိုင္း ကိုယ္႕ကိုယ္ကို လူကုံတန္အျဖစ္ခံယူျပီး ျငိမ္ေနလိုက္ၾကပါကုန္...
             
                   ၾကိဳတင္၍ ပါးစပ္ျဖတ္ရိုက္မခံရေအာင္ ကာကြယ္ေသာအေနနဲ႕ ၀စီပိတ္ေနႏိုင္ေအာင္ က်င္႕ၾကံၾကပါကုန္... ေန၀င္ခ်ိန္သာယာလိုသူ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႕.....

အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ႕ အလြမ္း

      ဒီလ ၂၀ ရက္ေန႕က အလည္ေရာက္ေနတဲ႕ က်မရဲ႕ ေမာင္ေလး ျပန္သြားပါတယ္.. 

      က်မရဲ႕ေမာင္ေလးက က်မထက္ ၉ ႏွစ္ငယ္ေတာ႕ က်မက သူငယ္ငယ္က သားလို႕ဘဲ ေခၚေနက်ျပီးသူကလဲ အခုထိ က်မနဲ႕ စကားေျပာရင္ သူ႕ကိုယ္သူ သားလို႕ ေျပာတုန္းပါဘဲ။

       သူျပန္သြားေတာ႕ က်မငိုမလားလို႕ ေယာက်ၤားက က်မကို မ်က္ႏွာၾကည္႕ရင္းနဲ႕ ဘာသြားစားၾကမလဲလို႕ အာရံုလႊဲတဲ႕ စကားဆိုပါတယ္။

       က်မကလဲ ဘာမွမလြတ္ရေအာင္ ေကာ္ဖီဘဲေသာက္ၾကရေအာင္လို႕ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေျပာျပီး ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ထိုင္ေတာ႕မွ အစဥ္အလာမပ်က္ မ်က္ရည္ တေပါက္ႏွစ္ေပါက္ ထြက္ပါေတာ႕တယ္။

         ေမာင္ေလးေရာက္ေနခိုက္မွာ သူနဲ႕ စကားေျပာတိုင္း က်မဘယ္ေတာ႕ ျပန္လာမယ္လို႕ တခြန္းမွ မဟဘဲ လုပ္စရာရွိတာေတြကို နင္ၾကံဳရင္ ဘာလုပ္ေပး၊ နင္အားရင္ ဘာလုပ္ထားနဲ႕ မွာတမ္းရွည္ေတြ တပံုတပင္ေပးလိုက္ေတာ႕သူလဲ လုပ္စရာ ေတြပိျပီး ျပန္သြားရရွာပါတယ္။ အစ္မက ၉ ႏွစ္ၾကီးေတာ႕ သူက ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ ျပန္လာလုပ္ပါလားလို႕ ငယ္ငယ္ကလို ဘုဂလန္႕ မေျပာေတာ႕ပါဘူး။ သူေတာ္ေတာ္ လိမၼာလာျပီး အစ္မကေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ မိုက္လာပါတယ္။ ၾကီးမိုက္ေပါ႕.. 

         သူကလဲ အငယ္ပီသစြာ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ဘ္ို႕၊ စိတ္ေအးခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္ဘို႕၊ ဂလန္႕လုပ္တာေတြ ေလွ်ာ႕ဘို႕ ကို လွည္႕ပတ္ျပီး နားလည္ေအာင္ေျပာပါတယ္.. ေအးပါ ေအးပါ .. ငါမွာတာေတြ မေမ႕နဲ႕လို႕ ျမန္ျမန္လက္စသပ္လုိက္တာေပါ႕..  ငါက အၾကီးဘဲ.. သူမွာတာေတြ ငါေမ႕လို႕ရတာေပါ႕. ဟိ ဟိ 

      က်မမွာလိုက္တဲ႕ ကိစၥေတြထဲက တခုျဖစ္တဲ႕ သူ႕သားေလးဘို႕ အ၀တ္အစားေတြေတာ္မေတာ္ ၀တ္ျပျပီး ဓါတ္ပံုပို႕ေပးဆိုတဲ႕ အမွာစာကို သူပထမဆံုး အေကာင္အထည္ေဖၚပါတယ္။ သားေလးဟာ အက်ၤီေတြ ေဘာင္းဘီေတြ၀တ္ျပလိုက္၊ ကစားစရာေတြကို ထုတ္ေဆာ႕ေနလိုက္၊ ေက်ာပိုးအိတ္ကို လက္ကိုင္က ဆြဲျပလိုက္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနတဲ႕ပံုေလးေတြ ေရာက္လာပါျပီ။ ေယာက္မ ပစၥည္းေတြ ထိုင္ရွင္းေနရတဲ႕ပံုလဲပါလာပါတယ္။ 

       ကိုယ္၀ယ္ေပးလိုက္တာေလးေတြ သူနဲ႕လိုက္သား၊ ေတာ္သားနဲ႕  ေတြးမိေပမဲ႕ က်မေပ်ာ္ရမယ္႕အစား ငိုခ်င္လာျပန္ပါျပီ။ အဓိက က ဓါတ္ပံုတိုင္းမွာပါတဲ႕  ၾကမ္းျပင္ တရားခံပါဘဲ။ 

   

         ဘာျဖစ္လို႕ ၾကမ္းျပင္က တရားခံ ျဖစ္ရတာလဲ မေမးပါနဲ႕.. ဒီၾကမ္းျပင္က  က်မအေဖနဲ႕ အေမက မိုးေတြဆက္တိုက္ေစြေနလို႕၊ သမံသလင္္းနဲ႕ ေျခေထာက္မထိႏိုင္ေအာင္ေအးလို႕ဆိုျပီး လက္သမားဆရာ ခ်က္ျခင္းေခၚ ခ်က္ျခင္းသစ္၀ယ္ျပီး ခင္းခဲ႕တဲ႕ တကယ္႕ မိဘအေမြအႏွစ္ပါ။ 

         က်မနဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတူေနခဲ႕ တဲ႕ ၾကမ္းျပင္ပါ။ ဒီၾကမ္းျပင္မွ က်မလက္ရာေတြ၊ ေၾကာရာေတြ၊ ေျခရာေတြ အျပည္႕ ရွိပါတယ္။  

    ပင္ပင္ပန္းပန္း ၾကမ္းတိုက္ရလို႕ အျမဲ ျပသနာရွာခဲ႕တဲ႕ ၾကမ္းျပင္ပါ။ ခြာပစ္ျပီး ေၾကြျပားခင္းပစ္မယ္လို႕ အျမဲေတြးခဲ႕တဲ႕ ၾကမ္းျပင္ပါ။ 

    ဒါေပမဲ႕ ဓါတ္ပံုထဲမွာ ျမင္ရတဲ႕ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ က်မ ပါးနဲ႕ ကပ္ျပီး အိပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဖ်ာေတာင္ မခင္းခ်င္ပါဘူး..

      TV ပ်က္သြားတယ္။ ဆိုင္ပို႕ထားတယ္လို႕ ေမာင္ေလးကေျပာေတာ႕ က်မက ထားလိုက္တာမဟုတ္ဘူး.. ငါျပန္လာေတာ႕မွ ျပင္မွာေပါ႕လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ 

      ဒီဟာက်မွ ငါျပန္လာမွလုပ္မယ္ ေျပာေတာ႕ ေမာင္ေလးက ထူးဆန္းျပီး ေမးလို႕နင္ပိုက္ဆံကုန္မွာေပါ႕.. ထားလိုက္..လို႕ က်မေျဖလိုက္ပါတယ္။ အဆီအေငၚမတည္႕မွန္းေတာ႕ သိပါတယ္။ ျပန္ဘို႕ေတာ႕ အေၾကာင္းရွာမွ ျဖစ္ေတာ႕မယ္ေလ...

ဗမာဆိုင္း၀ိုင္းစစ္စစ္နဲ႕ ဆိုထားတဲ႕ လက္ေရတျပင္တည္း (တကယ္႕သီခ်င္းနံမည္က ဇာတိႏြယ္ ပါ) သီခ်င္းကို YouTube မွာ ေတြ႕လို႕ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလံုး က်မလို လြမ္းေစခ်င္လို႕.. 

စိမ္းလန္းတဲ႕ သစ္ပင္ေတြလို ရွင္သန္ၾကမယ္

လဲက်ရင္ ျပန္ထတတ္ရမယ္ 

ဒါဏ္ရာရတဲ႕ေနရာက ပိုမာေက်ာလာရမယ္ 

ကိုင္းက်ိဳးက်ရင္ အသစ္ျပန္ထြက္တဲ႕ အညြန္႕က ပိုအားေကာင္းလာရမယ္

စိမ္းလန္းတဲ႕ သစ္ပင္ေတြလို ရွင္သန္ၾကမယ္ 

အေရာင္ရွိေသာ ေန႕မ်ား

     ေနညိဳခ်ိန္ေရာက္ျပီဆိုေတာ႕ ေရွ႕ဆက္တိုးဘို႕ကို ခ်င္႕ခ်ိန္ရင္း ေနာက္ျပန္လွည္႕ၾကည္႕တတ္လာျပီ...

     မိုးေသာက္ခါစ အခ်ိန္ေတြတုန္းက မိုးလင္းလာရင္ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို အားၾကိဳးမာန္တက္လုပ္ဘို႕ အင္အားအျပည္႕နဲ႕ ...
ေလာကၾကီးကလဲ လန္းဆန္းတဲ႕ စိမ္းလန္းတဲ႕ သစ္ပင္အေရာင္ ...
အဲဒီအခ်ိန္က ေလကလဲ လတ္ဆတ္လြန္းလွပါလား.. အသက္၀ေအာင္ ရွဳႏိုင္ခဲ႕တဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္ကေအးတဲ႕ေလရဲ႕ အနံ႕ကို အခုဘဲ ရလာသလိုလို...
ျပန္ေတြးမိတိုင္း အစိမ္းေရာင္ကို ျမင္ရသလို ေအးခ်မ္းခဲ႕တဲ႕ အခ်ိ္န္မ်ား....

     ေနထြက္လာေတာ႕  အခက္အခဲေတြကိုလဲ မရွာဘဲ ေတြ႕..
ေအးတဲ႕အခါေအး ပူတဲ႕အခါပူနဲ႕ ဘ၀ဆိုတာ ဒါလားလို႕ ေတြးတတ္လာတဲ႕ ေနသာခ်ိန္ကို ေရာက္လာခဲ႕တယ္...
အရိပ္ထဲေရာက္ရင္ေအး.. အျပင္ထြက္မိရင္ ပူနဲ႕ .. အရိပ္ေအာက္ေရာက္ရင္ ပူခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္ကို ေမ႕ႏိုင္ခဲ႕ေသးတယ္..
အပူနဲ႕အေအး မွ်ခံစားႏိုင္ေတာ႕ ျပန္စဥ္းစားရင္ ေႏြးေထြးတဲ႕ လိေမၼာ္ေရာင္လိုပါဘဲဲ...
ၾကိဳက္သလားဆိုေတာ႕လဲ မၾကိဳက္လွေပမဲ႕   ေမ႕ပစ္ဘို႕လဲ မျဖစ္ႏိုင္နဲ႕ ေ၀ေတ၀ါးတား ...
အသက္ရွဴမိသလား မရွဴမိသလား မသိ ... ေရွ႕ဆက္ေရာက္ရင္ျပီးေရာနဲ႕ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ႕ျပီး
ေနာက္တခါေလွ်ာက္ရင ္ဒီလမ္းကို မေလွ်ာက္ေတာ႕ဘူး ေတြးတဲ႕အခါေတြး..  ေနာက္ဘ၀ထိလဲ ေလွ်ာက္ဦးမယ္လို႕ ေတြးတဲ႕အခါေတြး တဲ႕ ....
လိေမၼာ္ေရာင္လမ္းကေလး...

     ေနျမင္႕လာေတာ႕ အရူးရင္႕တာေပါ႕.. မ်က္ေစ႕ေတြ မီးေတာက္ျမင္ေလာက္ေအာင္ပူေတာ႕ ျမင္သမွ် အပူ..
ေရလဲပူ .. ေလလဲပူ.. ျပန္မေတြးခ်င္ေလာက္ေအာင္ပူ...
သဲကႏ ၱာရအပူ ... မီးေတာက္အပူ ...အနီရဲရဲ အပူ...
ေတာ္ေလာက္ျပီ..  self ignite ျဖစ္ေတာ႕မယ္္....

    ေနညိဳခ်ိန္ေရာက္မွ နားရေတာ႕မယ္.. ငွက္ေလးေတြေတာင္ အိိပ္တန္းျပန္ေတာ႕မယ္..
ပူထားတဲ႕ အရွိန္ေၾကာင္႕.. ေလာင္ထားတဲ႕မီးေၾကာင္႕ .. အပူက တေငြ႕ေငြ႕..
ေနစြယ္က်ိဳးေတာ႕ အလင္းေရာင္ ခပ္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕...
ေအးခ်မ္းပါျပီ .. အနားရပါျပီလို႕ အပီအျပင္မေျပာႏိုင္...
ကိုယ္ကိုယ္ကို ျပန္ျမင္ၾကည္႕ရင္ မီးခဲမွာ ကပ္ေနတဲ႕ျပာလို မြဲျပာျပာ ...
ေကာက္ရုိုးျပာ ...



               ဒီေလာက္ေတာင္ ႏြမ္းဖတ္ေနရင္ေတာ႕ အနက္ေရာင္ ညအေမွာင္ကို မေၾကာက္ဘဲ တုိးရဲျပီေပါ႕
ေၾကာခ်မ္းေအာင္ဘဲ ေမွာင္ေမွာင္ .. ဘာအလင္းေရာင္မွ မရွိတဲ႕ အနက္ေရာင္က ေတာ္ေတာ္ေအးတာနဲ႕တင္ ေက်နပ္ႏိုင္ပါရဲ႕..
အေမွာင္ထဲမွာ လမ္းေျဖာင္႕ေျဖာင္႕ ေကာက္ေကာက္ ဘာမွ အေရးမပါေတာ႕ပါဘူး.. ေလွ်ာက္ရမယ္႕လမ္း ဆက္သာေလွ်ာက္္..

ေနာက္တေန႕ မနက္က ေစာင္႕ေနမယ္ ထင္ရဲ႕...

ႏြားေတာ႕ႏြား .. ဒါေပမဲ႕ သင္းကြဲႏြား

က်ားျဖစ္ေအာင္ေမြးခဲ႕ေပမဲ႕ ႏြားျဖစ္သြားေတာ႕လဲ
အသားေကြ်းစရာမလိုေတာ႕ဘူးေပါ႕ေလ...

သူ႕အသားမစားရေတာ႕လဲ ကုသိုလ္တမ်ိဳးျဖစ္
ကိုယ္႕အသားမပါသြားဘို႕ေတာ႕ သတိထားရမယ္....

ကိုယ္ေမြးတဲ႕ႏြား သူမ်ားက်ားစားမသြားဘို႕ေတာ႕
ေန႕ည ကင္းေစာင္႕ရင္း မ်က္တြင္းလဲ ေခ်ာင္ေတာင္ေတာင္...

ပညာမတတ္တဲ႕ႏြားေမြးမိေတာ႕ လွစ္ခနဲဆိုေျပးျပန္
ေအာ္.. ႏြားကြဲရင္ က်ားဆြဲတတ္တယ္ဆိုတာ မသင္ေပးမိသူအျပစ္ပါဘဲ..

က်ားေတြက အမဲသားၾကိဳက္တယ္တဲ႕.. အ, တဲ႕ႏြားအသားပိုခ်ိဳဆိုဘဲ.....
ကဲ.. အဲဒီေတာ႕....

ေႏွာင္ၾကိဳးမဲ႕ ႏွစ္သစ္

မႏွစ္က ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ အခု ႏွစ္သစ္က ၂၀၁၂.. ရက္ပိုင္းေလးသာ ကြာျခားေပမဲ႕ တႏွစ္ေတာ႕ျခားခဲ႕ျပီေပါ႕။

ဘာေတြခ်န္ထားခဲ႕ခ်င္လဲ.. ဘာေတြယူသြားခ်င္လဲေမးရင္ ခုထိမျပတ္မသားျဖစ္ေနဆဲပါဘဲ..

ေသခ်ာတာတခုက စိတ္ဆင္းရဲစရာၾကီးေတြြေတာ႕ သယ္မလာခ်င္ေတာ႕ဘူး.. စိတ္ခ်မ္းသာစရာေလးေတြေတာ႕သယ္လာခ်င္တယ္ေလ။

ဒါေပမဲ႕ စိတ္ဆင္းရဲစရာေရာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေရာ ေပးတာက အရာတခုထဲျဖစ္ေနရင္ေကာ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ..

ဥပမာ ..   သားသမီး.. ေယာကၤ်ား..  အိမ္..   မဖတ္ရမေနႏိုင္တဲ႕ ဘေလာ႕ေတြ... CNA သတင္း...  ေငြ..

ကဲ... ေသခ်ာေပါက္ သယ္လာမိေနတာကေတာ႕ အဲဒီ မျပတ္မသား အေတြးေတြပါဘဲ..

အထုပ္အပိုး မွန္သမွ် ေလးတာခ်ည္းဘဲတဲ႕.. အမတေယာက္က ေျပာဘူးတယ္.. ဟုတ္တယ္ေနာ္.. ဘယ္တုန္းက စ ေလးလာမွန္းေတာင္ သတိမထားမိခင္မွာ.. လူက ပိျပားစ ျပဳေနျပီ။

ျပတ္သားႏိုင္တဲ႕ေန႕မွာ.. အားလံုးကို ထားခဲ႕ျပီး  အေ၀းၾကီးကို ထြက္သြားေတာ႕မယ္.. ေျခရာမခ်န္ေၾကး.. လမ္းေၾကာင္း မထားခဲ႕ေၾကးေပါ႕.. 

ခုထဲက  hand phone ပိတ္ျပီးေနတတ္ေအာင္ က်င္႕ေနပါတယ္.. ဘာမွမၾကားခ်င္ဘူး.. TV ေတာင္ အသံပိတ္ထားတာ.. ရုပ္ျမင္ အသံမၾကားေပါ႕.. 

ဖုန္းထဲက angry bird ေရာ..  sudoku ေရာ... တာ႕တာဘဲ.. 

                                                                                                                                    

 ဒါေပမဲ႕ ညေနဘက္မွာ ဖုန္းဆက္မရဘူးဆိုျပီး massage မ်ားပို႕ထားမလားလို႕ ဖြင္႕ျပီးၾကည္႕မိတုန္းဘဲ..

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၂၀၁၂ မွာ တင္းသမွ် ေႏွာင္ၾကိဳး အကုန္ျဖတ္မယ္ .. သႏၷိ႒ာန္..   သႏၷိ႒ာန္ ..  (ရွဳိင္း၀ဏၰေအာင္ေလသံျဖင္႕ ရြတ္ပါ)

အခါးဆံုးအေတြး

                               
                                လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခါစ.. သမီးနဲ႕သား ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက က်မကလမ္းေလွ်ာက္ေစခ်င္လို႕ လက္ကဆြဲျပီးေခၚတဲ႕အခါ က်မရဲ႕ ထမီစကိုဆြဲထားျပီး ခ်ီဘို႕ဘဲအတင္းပူဆာတတ္တဲ႕ သမီးနဲ႕သားကို လြမ္းပါတယ္။
                                ကေလးပီပီ ခၽြဲႏြဲ႕ဘို႕ အေမ႕ရင္ခြင္ကို ေခါင္းနဲ႕ေခြ႕ျပီး လွဲခ်တတ္တဲ႕ က်မရဲ႕သမီးနဲ႕သားကိုလဲ လြမ္းပါတယ္။
                               ေနမေကာင္းလို႕အိပ္ယာထဲ လဲေလ်ာင္းေနတဲ႕အေမကို စိုးရိမ္စိတ္နဲ႕ ေမေမ ဘယ္ေတာ႕ေသမလဲ..ဟင္ လို႕ေမးခဲ႕တဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႕ သူတို႕ရဲ႕အျပစ္ကင္းတဲ႕မ်က္ႏွာေလးေတြကိုလဲ မေန႕ကလိုဘဲ ျပန္ျမင္ေယာင္ပါတယ္။


                               လမ္းေလွ်ာက္တတ္သြားေတာ႕.. ခ်ီထားတဲ႕က်မကို ကန္ေက်ာက္ဆင္းသြားလဲ အသာေလးခ်ေပးလိုက္ရတာပါဘဲ။ ပစ္မခ်ရက္လို႕ပါ။
                      ရင္၀ကိုေဆာင္႕တြန္းလဲ အသာေလးခ်ေပးလိုက္ရမွာပါဘဲ။ ပစ္မခ်ႏိုင္ပါဘူူး.. နာသြားမွာ စိုးပါတယ္..
                               ေနရာတကာ လုိက္ၾကည္႕မေနပါနဲ႕လို႕ေတာ႕ မေျပာလိုက္ပါနဲ႕...မ်က္ႏွာကိုမၾကည္႕ဘဲနဲ႕ေတာင္ ေမေမ ဘယ္ေတာ႕ေသမလဲ..ဟင္ လို႕ေမးခဲ႕တဲ႕မ်က္ႏွာနဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကို သိသြားျပီး အေမ ခ်က္ခ်င္းေသခ်င္သြားမွာမို႕ပါ..

ပံုကို http://www.eddycrosby.com/2009/05/21/painting-motherchild/ ကယူသံုးထားပါတယ္။

လမ္းခင္းျခင္း

လူေလွ်ာက္ဘို႕၊ ကားသြားဘို႕၊ ပစၥည္းသယ္ပို႕ဘို႕၊ ဒီရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႕ လမ္းေတြခင္းၾကတာမို႕ လမ္းခင္းတာျမင္တိုင္း အလုပ္လုပ္ေနၾကတာလို႕ျမင္တာထက္ ကုသိုလ္ရလိုက္တာလို႕ ေတြးမိေနက်ပါ။ ဒါေပမဲ႕ တခါမွာေတာ႕ လမ္းျပင္ဘို႕ ျပင္ဆင္ေနတာကို ၾကည္႕ျပီး ရီရမလို ငိုရမလို ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။
မွတ္မွတ္ရရ ၂၆ လမ္းထဲကို casing တခုသြားအပ္ျပီး အျပန္မွာ စည္ပင္၀တ္စံုနဲ႕ အစ္မေလး (ကိုယ္႕ထက္ငယ္တဲ႕ ကေလးမေလးမို႕ အစ္မေလးလို႕ ေရးလိုက္တာပါ) တေယာက္ကရပ္ေနျပီး ေဘးမွာ ေကာင္ေလးတေယာက္က ေရပံုးတလံုး ေဘးမွာခ်ျပီးကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္းနဲ႕ လုပ္ေနတာျမင္ေတာ႕ စပ္စုတတ္တဲ႕ ၀ါသနာအရ ေဘးက ေျဖးေျဖးေလး ျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္း ငံု႕ၾကည္႕ေတာ႕တာေပါ႕။ ..လား..လား.. ခ်ိဳင္းခြက္ထဲကေရကို ေရျမွဳပ္တခုနဲ႕ စုပ္ယူလိုက္ ေဘးဘက္ကိုလွည္႕ျပီး ညွစ္ခ်လိုက္နဲ႕.... ေရကုန္ရင္ ခ်ိဳင္႕ခြက္ကို ျဖည္႕ဘို႕ ေက်ာက္စရစ္နဲ႕ ကတၱရာ ေရာေမႊထားတာက ပံုးထဲမွာ အသင္႕.. လုပ္တတ္ေတာ႕လဲ လြယ္သားေနာ္။ ၆ ႏွစ္ေတာင္ သင္ထားတဲ႕အထဲမွာ ဒီလိုအလြယ္နည္း ပါမွပါပါ႕မလား.. civil က သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေမးၾကည္႕ပါဦးမယ္။ ေတာ္ၾကာ ကိုယ္ေခတ္မမွီေတာ႕တာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာ..

စလံုးမွာ လမ္းခင္းတာၾကံဳရေတာ႕ အေျပးအလႊား ဓါတ္ပံုေတြ ရိုက္ေတာ႕တာပါဘဲ။ ဒါဟာ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ေျပးလႊား ဓါတ္ပံုရိုက္တာဆိုေတာ႕ မ်က္ေစ႕ေနာက္တဲ႕ ေယာက်ၤားက ဒီမိန္းမ ကုလားေတြေတြ႕ရင္ ေျပးလႊားဓါတ္ပံုရိုက္ေတာ႕တာဘဲလို႕ ရြဲ႕ပါေတာ႕တယ္။ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ္ပါဘဲ။ ေရာက္လာခါစဆိုေတာ႕ ဘာေတြ႕ေတြ႕ အထူးသျဖင္႕ အလုပ္ေတြမွာ နည္းသစ္ စက္သစ္ေတြ သံုးတာေတြ႕ရင္ ေနကိုမေနႏိုင္ဘူးေလ။ ဒါေၾကာင္႕ သစ္ကိုင္းေတြကို လိုက္ရွင္းတုန္းက တစ္ခါ၊ အမွဳိက္လွည္းတဲ႕ကားကို တစ္ခါ၊ အရူးအမူးနဲ႕ စည္ပင္မွာ လုပ္တဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး ဓါတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြလုပ္ေနကတည္းက ေယာက်ၤားက မ်က္ေစ႕ေနာက္ေနတာေနမွာ။

၁။ ဒါက လမ္းအေဟာင္းကို ျခစ္ထုတ္ပစ္ျပီး ကတၱရာအေဟာင္းေတြကို ေရွ႕က ကားေပၚကို conveyor နဲ႕ တခါတည္းထည္႕သြားတာပါ။ ကားႏွစ္စီးဟာ တျပိဳင္တည္း ေရြ႕ေနၾကေပမဲ႕ truck ေပၚမွာ ကတၱရာေတြ ညီေအာင္ထည္႕ဘို႕ truck ကားက တကယ္ေတာ႕ နည္းနည္းျမန္ေအာင္ေမာင္းလိုက္၊ ရပ္ထားလိုက္ လုပ္ေပးတာပါ။ လမ္းေပၚကို ကတၱရာ တစ္စ မက်ေအာင္ လုပ္သြားတာ အံ႕ၾသေလာက္ပါရဲ႕.. ကားတစီးျပည္႕ရင္ ျခစ္ထုတ္တာ ခဏရပ္ထားျပီး ေနာက္ truck အလြတ္တစီးက အဆင္သင္႕ ေနရာ၀င္ယူျပီး ဆက္လုပ္ၾကျပန္ေရာ..



၂။ ေနာက္က ကားေလးတစ္စီး ကပ္ရက္ပါလာတာက ျခစ္ထားထားတဲ႕ ကတၱရာ အက်န္ေတြကို ထပ္ခြာျပီး လမ္းေအာက္ေျခကို ကတၱရာထပ္ခင္းဘို႕ တခါတည္း အမွဳိက္အစမက်န္ေအာင္ ရွင္းသြားေပးပါတယ္။



၃။ ျပီးရင္ ေနာက္က ထပ္ကပ္ပါလာတဲ႕ လွည္းေလးနဲ႕ အရည္တမ်ိဳးကို လိုက္ျဖန္းပါတယ္။ ေနာက္ ကတၱရာအသစ္အတြက္ binder ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။







၄။ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ မင္းသားထြက္လာပါျပီ။ ကတၱရာအသစ္ခင္းဘို႕ ေရွ႕က truck က ကတၱရာအသစ္ကို အဆက္မျပတ္ေလာင္းထည္႕ေပးေနျပီး ေနာက္က လမ္းၾကိတ္စက္ကျဖန္႕ခင္းရင္း roller နဲ႕ တခါတည္း ၾကိတ္သြားေပးေတာ႕ ဒီကား ၂စီးျဖတ္သြားျပီးတာနဲ႕ လမ္းသစ္ၾကီးက လွလွပပ ေပၚလာပါျပီ။ ပိုေသသပ္ဘို႕ လမ္းၾကိတ္စက္ တစ္စီးက ေနာက္ကလိုက္ေပးေသးတာ။ သူတို႕ လုပ္ေနတဲ႕ လမ္းတစ္ပိုင္းျပီးရင္ ဘယ္၀န္ၾကီးမွ လာစရာမလိုဘဲ အလုပ္သမားေလးေတြက လမ္းပိတ္တာ အခ်က္ျပထားတဲ႕ yellow cone ေလးေတြ ဖယ္ေပးလိုက္ရင္ ကားေတြ ေျပးလို႕ရတဲ႕လမ္းသစ္တခုေပၚလာျပီေပါ႕။





ဒါကသူတို႕အားလံုး တေန႕စာ အလုပ္ျပီးခိ်န္မွာ လာၾကိဳျပီး တင္ေခၚသြားေပးမယ္႕ transporter ကားအရွည္ၾကီးကို တန္းစီေစာင္႕ေနတာပါ။ မနက္ကလဲ သူတို႕ေတြ ဒီလိုဘဲ တန္းစီဆင္းလာခဲ႕ၾကတာ။ ဓါတ္ပံုရိုက္ဘို႕ေျပးေပမဲ႕ မမီေတာ႕ဘူး။ အခုအျပန္လဲ အျပင္သြားစရာရွိတာနဲ႕ ခဏေလးေစာင္႕ရမွာေတာင္္ မေစာင္႕ႏိုင္ခဲ႕ပါဘူး။



အားလံုးျပီးဘို႕ ေန႕တ၀က္ဘဲၾကာတဲ႕ လမ္းသစ္ပါရွင္႕...
ဒို႕တိုင္းျပည္မွာ ဒီလိုျဖစ္လာဘို႕ ဘာလုပ္ၾကရင္ေကာင္းမလဲ။ တကယ္မသိလို႕ ေမးတာပါ...

လွန်ပွဲ

အားပြိုင်ဘို့လွန်ဆွဲကြတဲ့အခါ ကိုယ်ဘက်ကနိုင်ဘို့ အသားကုန်ဆွဲကြတော့ ကြားက လွန်ကြိုးတွေ ပြတ်ထွက်ကုန်ရတာပေါ့။

ဒါက ဖြစ်နေကျမို့ လွန်ကြိုးပြတ်လို့ နှစ်ဘက်လုံး ဖင်ထိုင်လဲပြိုကျရင် ကျပါစေ.. နိုင်ဘို့ သာအဓိကမို့ အသားကုန်ဆွဲကြတာပါဘဲ။

ဒါပေမဲ့ ဖင်ထိုင်မကျဘဲ ပြိုင်ဘက်ဖက်ကို လဲကျတာဟာ အရှုံးသင်္ကေတပေါ့။ တချို့ဆိုရင် အားချင်းမမျှလို့ လဲကျရက်နဲ့တောင် အရှုံးမပေးဘဲ ကြိုးကို ဆက်ကိုင်ထားတော့ ဒရွတ်တိုက်ပါသွားတတ်တာပါလား။ ဒီတော့ ကြားထဲကကြိုးက မပြတ်မချင်း ခံပေတော့ပေါ့။ ကြိုးလဲခံ.. ရှုံးတဲ့လူလဲ ခံပေတော့ဘဲ။

ကြိူးမပြတ်စေချင်လို့.. ကြိုးမနာစေချင်လို့ .. အရှုံးပေးပြီး ငိုယိုလွှတ်ပေးလိုက်ရတဲ့ ရာဇ၀င်ထဲက လွန်ပွဲကို သိကြပါသလား..

သား သမီးကို လွန်ကြိုးလုပ်ပြီး ဆွဲလုရတဲ့အခါ ဘီလူးက အနိုင်ဆွဲနိုင်တာပေါ့လေ။ မိဘကတော့.. ငိုယိုပြီးလွှတ်ပေးလိုက်ရုံဘဲပေါ့..

ဒါလဲ မမြင်ရပေမဲ့ ဖြစ်နေကျ လွန်ပွဲတွေပါဘဲ..

ကြယ်တွေစုံတဲ့ည

ကြယ်တွေစုံတဲ့ည..ကိုယ့်အိပ်မက်လေးရယ်..ကြယ်တွေစုံတဲ့ည.. ဘ၀မျှော်လင့်ခြင်းရယ်...ရင်ခုန်သံနဲ့ထုဆစ်ထားတဲ့ သီချင်းတွေလဲ ရင်တွေကွဲသွားအောင် ဆိုနေဦးမယ်..

ကြယ်တွေစုံတဲ့ည.. အဝေးအိမ်ကို လွမ်းတယ် ကြယ်တွေစုံတဲ့ည.. ခရီးမိုင်တွေခြားစေ.. ဒါဏ်ရာတွေနဲ့ရေးခြစ်ထားတဲ့ နေ့တွေလဲ.. ကျော်လွန်သွားခဲ့ရင် ..ပြန်ဆုံဦးမယ်.. နာကျင်စွာ တယောက်ထဲ .. တရေးနိုးတဲ့ညတို့ မှောင်နေဆဲ.. အိမ်ပြန်ချင်ပေမဲ့ မပြီးဆုံးတမ်း အိပ်မက်ရှည်တွေနဲ့.. အမြဲတမ်းသတိရနေတယ်.. ရှင်းပြလို့ပေးပါကွယ်.. ကြယ်ပွင့်လေးတွေများရဲ့ အကြောင်းတွေ... ကြယ်တွေစုံတဲ့ည.. ထပ်ကြုံရဦးမယ်.. ကြယ်တွေတကယ်စုံတဲ့ည.. လှနေမှာပေါ့ကွယ်.. နေညိုညိုလမ်းလေးထက် နေ့စဉ်စောင့်နေမယ်.. မျှော်လင့်ခြင်းများရယ်.. အိမ်ပြန်ချိန်များရယ်..

(ထူးအိမ်သင် - ကြယ်တွေစုံတဲ့ည) အိမ်ပြန်ချင်ပေမဲ့လဲ... မျှော်လင့်ထားတဲ့အိမ်က မျှော်လင့်ခဲ့သလို ရှိပါသေးရဲ့လား.. ကြယ်တွေမေးလို့ မရရင်.......... ထူးအိမ်သင်ကိုဘဲ မေးရင်ကောင်းမလားဘဲ..

      

အတွေးများ- ၂

  ဘ၀မှာ ရေစုန်က ပိုမောစရာကောင်းတာတွေ တွေ့လာတော့ စိတ်ရော လူရော သက်တောင့်သက်သာရမယ့်အချိန်တွေ ဒီဘ၀မှာ ရမှရပါတော့မလားလို့ တွေးမိတယ်။ သက်သက်သာသာ ရယ်မောပျော်ရွှင်ရမယ့်ရက် တစ်ရက်လောက်တော့ ရချင်ပါတယ်။ ဘ၀ဟာ တိုက်ပွဲဆိုတာ သိပေမယ့် အမြဲတမ်းတော့လဲ တိုက်မနေချင်တော့ဘူး။ အရှုံးပေးလောက်တဲ့ သတ္တိလဲ မရှိတော့ ရှိသမျှအင်အားသုံးပြီး တိုက်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီ။ တိုက်ပွဲကို မေ့ပြီးပျော်နိုင်မယ့်တစ်ရက် ပေးသနားပါလို့ ဘုရားမှာဆုတောင်းမိပါတယ်။ ဒီတစ်ရက်နောက်မှာ ဆက်တိုက်ဘို့ ခွန်အားတွေ ပြည့်လာပါလိမ့်မယ်။ တစ်ရက်လောက်ပါဘဲ... ရပါရစေ။

အတွေးများ - ၁

ဘ၀မှာ စဉ်းစားရတာတွေ များလွန်းတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တွေးလို့တွေးနေမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ဒီလိုတိုးရင်ကောင်းမလား... ဟိုလိုရှောင်ရင်ကောင်းမလား.. တွေးရင်က ကြုံသလို လုပ်ဖြစ်သွားတာလဲ အကြိမ်ပေါင်း မနည်းတော့ဘူး... တခါတခါ ဒီလိုနည်းကဘဲ အလုပ်ဖြစ်နေတော့ မတွေးဘဲ ကြုံသလိုနေသွားဘို့ကိုလဲ တွေးမိပါရဲ့.. အတွေးတွေ....

အတွေးတွေအကြောင်း

I wanna know how to create a blog. This is my very first blog on test run. Cheers me up!